Triathlon Montagne du Sancy

Beter laat dan nooit, maar hieronder volgt nog een verslag van mijn 4de plaats in de Triathlon Montagne du Sancy in La Tour-d'Auvergne, een dorpje in het Centraal Massief, op zondag 17 juli. De negen dagen erna verbleef ik bij West-Vlamingen in Ardeche Rozentuin, een Bed and Breakfast in Genestelle.

De hitte had een groot deel van onze zuiderburen in zijn greep en dat heb ik geweten. Ik wist uit het verleden natuurlijk al dat ik in tropische weersomstandigheden nooit op mijn allerbeste niveau presteer, om de simpele reden dat ik te veel vocht- en dus ook zoutverlies lijd. Jammer, maar iedereen heeft zijn beperkingen.

Toch ambitieus

Toch stond ik met ambitie aan de start van de bergtriatlon - de Sancy is de hoogste vulkaan in het Centraal Massief - over 1,4 km zwemmen, 48 km fietsen (900 hoogtemeters) en 10 km lopen (250 hoogtemeters). De duur van deze wedstrijd kwam immers overeen met de Powerman van Geel in 2013 en toen strandde ik op een zucht van Belgisch brons. Bovendien stond het parcours me aan en wist ik sinds Guéret dat mijn zwemniveau in vergelijking met vorig jaar een duidelijke stijgende lijn vertoont. Moeilijk was dat natuurlijk niet... :-)

Er stonden ongeveer 100 deelnemers aan de start van de Altitude Challenge. Ik kende een goede zwemstart en ondanks de nodige klappen vond ik al vlug een goed ritme. Ik had niet hetzelfde gevoel als twee weken ervoor in Guéret, maar ik wist dat ik in deze warmte - ruim 40 graden in de blakende zon - niet meer mocht verwachten. Na één zwemronde - met een zogenaamde "sorti à l'australienne" - zag ik op mijn Garmin dat ik goed bezig was. Ik kon mijn tempo vasthouden en kwam na net iets meer dan 24 minuten uit het water. Na afloop bleek dat goed voor de 26ste tijd en volgens één van de arbiters ging het om een afstand van 1.400 à 1.500 meter.

Ik sprong op de fiets en kon aan mijn inhaalrace beginnen. De eerste ronde verliep vlot en bij de eerste passage aan de wisselzone bleek ik in vierde positie te liggen, op goed vier minuten van de leider. Toen al voelde ik echter dat de hitte een behoorlijke tol begon te eisen, want ik bleef overmatig zweten. Dit zou ik sowieso cash betalen in de slotrun, besefte ik. Ik kon een goed tempo aanhouden, maar haspelde de tweede fietsronde toch een minuut trager af dan de eerste. Ik won nog één plaats en begon met een mooie voorsprong op de vierde aan de slotrun.

Loodzware slotrun

Die was niet van de poes. Twee keer een ronde van goed vijf km - in totaal moesten we ruim 10,5 km lopen - met de eerste twee km telkens steil bergop. Offroad én in de blakende zon. Ik had het meteen moeilijk en stond bergop bijna stil. Het was echter pas aan kilometer acht dat één concurrent me voorbijstak. Ik vond in de slotfase nog een goed ritme, maar het was te laat. Ik werd vierde...

De zege ging naar Sébastian Moreau, eind mei nog 22ste in de Ironman van Lanzarote en vorig jaar nog aan de slag op Hawaï. Hij fietste trouwens twee minuten sneller en liep ook nog eens een uitstekende run. De derde in de uitslag (Romain Daumas) was in 2010 nog 15de in de Embrunman. De zesde (Nicolas Moussours) werd een maand eerder vijfde in de langeafstandstriatlon van Lac du Bouchet.
Achteraf gezien ben ik best wel tevreden met deze prestatie, want in normale omstandigheden was ik probleemloos op het podium geëindigd.

Wedstrijdgegevens:
- 1,4 km zwemmen in 24'28"
- 47,8 km fietsen in 1u18'52" - gem. 36,3 km/u - 900 hoogtemeters - NP 309
- 10,5 km lopen in 52'30" - gem. 12,0 km/u - 280 hoogtemeters (trail)

Uitslag: LINK.

Artikel in "La Montagne" (regionale krant Auvergne): LINK of ...

Volgende wedstrijd: duatlon La Gileppe op zaterdag 13 augustus.

Halftriman de Monts de Guéret

Zondag stond ik aan de start van mijn eerste triatlon op de halve afstand, de Halftriman de Monts de Guéret. Goed voor de klassieke afstanden: 1,9 km zwemmen, 90 km fietsen en 21,1 km lopen. In totaal moesten we ongeveer 1.500 meter hoogteverschil overwinnen. Daags voordien reisde ik met Ivan De Bruyn en Florian Boyen naar het stadje in de Limousin af en na een autorit van zes uur verkenden we nog een groot deel van het fietsparcours.

Een mooie organisatie van Sam Tri, die Halftriman. Een volledig weekend gevuld met triatlons over alle afstanden, in totaal 750 triatleten aan de start en dat in een prachtig decor. Zwemmen in de door bosrijke heuvels omgeven Etang de Courtille, fietsen over voortdurend heuvelende wegen en ten slotte lopen rondom het meer. Op de lange afstand waren er zowat 120 deelnemers. Ik las zaterdag over het vele prijzengeld en besefte dat het niveau wel eens heel hoog zou kunnen liggen.

Loopstart op strand

Na een loopstart op het strand begonnen we aan het eerste onderdeel, mijn minst favoriete. Ik vond echter meteen een goed ritme en voelde dat ik goed vooruitging. Alleen mijn oriëntatie ging andermaal enkele keren met mij op de loop, want meerdere keren bevond ik me plots een meter of drie van de andere triatleten die in mijn buurt zwommen… Ik schrok toen ik uit het water kwam, in het spoor van Ivan en na minder dan 33 minuten. Florian riep me toe dat we rond de 50^ste positie hingen. Weliswaar op een kleine tien minuten van de beste zwemmer.

Ik wisselde matig, maar sprong met een positief gevoel de fiets op. Meteen ging het enkele kilometers aan drie procent omhoog en ik voelde dat er kracht in de benen zat. Deze eerste halve triatlon was voor mij ook een test om te kijken hoe ik een wedstrijd over deze afstanden het best aanpak. Hard fietsen is één ding, sterk finishen een heel ander. In Guéret gold dat zeker, want de afsluitende halve marathon beloofde een behoorlijk stevige slijtageslag te worden. Het belangrijkste was dat ik op de hellingen mijn piekwaarden op de vermogensmeter binnen de perken hield. Lees: telkens ik meer dan 400 watt zag verschijnen, hield ik me in. Dat lukte perfect. De Halftriman was ook op een ander vlak een goede test: voeding en drank. Ook dat verliep perfect. Althans, bijna perfect. Maar dat lees je verderop in dit verslag.

Veel hoogtemeters

Ik kon regelmatig andere atleten inhalen en achter me laten. Wel opvallend: ondanks alle hellingen en de vele hoogtemeters (+/- 1.100) zag ik voortdurend concurrenten die zich in groepjes van drie, vier of zelfs vijf bevonden. Niet op tien meter, niet op zeven meter. Drie was al een succes. Jammer… 
Na één fietsronde kruiste ik de atleten voor me, alleen was het door de wedstrijd op de kwartafstand – die triatlon startte een uur na ons – moeilijk om een onderscheid te maken.

Van Florian kreeg ik echter te horen dat ik halfweg het fietsgedeelte 13^de positie lag, al had ik wel geen tijd goed kunnen maken op de leider in de race. Dat zou ongetwijfeld de Franse proftriatleet Thomas Leboucher zijn, twee weken eerder nog vierde in de (tot duatlon omgevormde) Ironman 70.3 van Luxemburg, voor … Frederik Van Lierde. Na afloop bleek het effectief ook om Leboucher te gaan.

Ik zat nog fris en kon mijn tempo ook in de tweede fietsronde hoog houden. Het duurde een tijdje vooraleer ik weer concurrenten inhaalde, maar vooral in het slot kreeg ik er meerdere in het vizier. Ik zou uiteindelijk als vijfde aan de halve marathon beginnen. Florian riep me toe dat ik op vijf minuten van het podium volgde.

Goed ingedeeld

Ik had goed ingedeeld en begon met goesting aan de vier loopronden van 5,4 km. Ik wist dat er heel wat klimwerk – een kleine zeven in totaal – te wachten stond, maar dat bleek niet het enige obstakel te zijn. Veel offroad en in de langste afdaling zelfs een portie trail in het kwadraat, over een oneffen pad met hoog gras en losliggende stenen. Erg vond ik dat niet, want dat zou de gemiddelde loopsnelheid relatief laag houden.

De eerste twee ronden verliepen vlekkeloos. Florian riep me toe dat ik niet veel tijd verloor op de eersten – je moet weten: iemand als Leboucher loopt 31’50” op een tien kilometer – en ik probeerde zo goed mogelijk bekertjes water aan te nemen. Ik ben namelijk iemand die veel zweet en dus ook veel zouten verliest… Maar halverwege de halve marathon zat ik dus op schema voor een tijd van 1u33’, op dat parcours écht top voor iemand van mijn niveau.

Het bleef niet duren. Had ik de steile afdaling offroad tijdens de tweede passage iets te enthousiast genomen? Begon ik stilaan het vochtverlies op te stapelen? Of zakte ik er simpelweg door? Goede vraag, maar in de vierde loopronde ging het serieus bergaf met mijn tempo. Vooral in de stroken bergaf slaagde ik er niet meer in de snelheden van ervoor te halen. Door de vele atleten op het parcours was het voor mij ook onmogelijk om in te schatten in welke positie ik nu precies zat. Ik wist wel zeker dat ik me nog in de top tien bevond. Jammer van die laatste kilometers, want anders had ik bijvoorbeeld maar een minuut of drie, vier trager gelopen dan Leboucher, twee weken eerder nog goed voor een 1u17' in Luxemburg.

Ik kwam na 4u30’ over de meet en finishte als negende. Ik had in de slotkilometer zowaar nog één concurrent -  degene die als vierde was beginnen te lopen - ingehaald en achter mij gelaten. Ivan werd mooi 22^ste en 9^de bij de 40-plussers. Vooraan was er in de slotronde nog sensasie, want topfavoriet Leboucher werd in extremis nog bijgehaald en achtergelaten door Pierre Gaspariau.

Gegevens:

- 1,9 km zwemmen in 32'35" (2 ronden in een meer)

- 88,8 km fietsen in 2u16'55" - gem. 38,9 km/u - 1100 hoogtemeters - vermogen: 318 NP

- 21,1 km lopen in 1u37'00" - gem. 13,2 km - 320 hoogtemeters (trail)

Uitslag:

1. Pierre Gaspariau (4u13'35")

1ste Kampioenschap van Aquitaine 2016 kwartafstand

2de EK Challenge 2013 halve afstand (age group 35-39)

2de Triathlon du Salagou (na Bertrand Billard, voor Thibaut Humbert)

2de IronMedoc 2016 volledige afstand (nu FrenchMan)

3de IronMedoc 2015 volledige afstand (8u40'16") (nu FrenchMan)

4de EK Challenge 2013 volledige afstand (age group 35-39)

31ste Ironman Nice 2011

Ironman Hawai 2015 (9u52'06")

Winnaar van meerdere triatlons in Frankrijk

2. Thomas Leboucher (4u14'56")

4de Ironman 70.3 Luxemburg 2016 (na Boris Stein, Bas Diederen en Evert Scheltinga, maar voor Frederik Van Lierde)

5de Natureman Verdon 2015

12de Ironman 70.3 Rapperswil 2016

18de Ironman 70.3 Barcelona 2016

Meerdere keren kampioen van Normandië op korte en lange afstand

Winnaar van meerdere triatlons in Frankrijk op de kwart- en halve afstand

Neemt eind juli deel aan de Ironman van Maastricht

3. Ludovic Prouzet (4u17'31")

1ste EK Challenge 2015 volledige afstand (age group 40-44) (9u31'29" in Weymouth)

1ste EK Challenge 2013 volledige afstand (age group 35-39)

1ste Altriman 2011 halve afstand

2de EK Challenge 2015 halve afstand (age group 40-44) (9u07'56" in Vichy)

2de Indian Ocean Triathlon 2012 (op 3' van Olivier Marceau)

3de WK ITU 2012 lange afstand (maar na afloop gediskwalificeerd)

67ste Ironman Lanzarote (10u11'55")

Ironman Hawaï 2008 (9u51'00")

24ste Ironman Florida 2010 (9u01'13")

Ironman Hawaï 2011 (9u49'25")

24ste Ironman Cozumel 2013 (8u55'53")

79ste Ironman Hawaï 2014 (9u22'26")

4. Hugues Baborier (4u19'23")

Ex-wielrenner uit de Limousin - geboortejaar 1991

Won twee weken eerder de kwarttriatlon van Pays de Brive

Was al 9de in Halftriman in 2014

5. Romain Cabarrou (4u20'38")

Ex-wielrenner - geboortejaar 1989

In 2012 ritwinnaar in de Volta Provincia de Castello

39ste Ironman Nice 2013 (9u29'06")

134ste Ironman Hawaï (9u20'45" - 5de age group)

15de VentouxMan 2015

1ste duatlon Brignoles 2016

3de triatlon Draguignan 2016

22ste Ironman 70.3 Aix-en-Provence 2016

12de Frans kampioenschap lange afstand in de Pyreneeën

6. Simon Damiens (4u21'29")

Woont in Guéret

7de Frans kampioenschap sprintduatlon 2013 (op een halve minuut van Benjamin Choquert, één seconden na Yohan Le Berre, net voor Julien Brazy)

7de Grand Prix Duathlon D1 Gravelines 2016

10de Grand Prix Duathlon D1 Noyon 2016

Winnaar Halftriman in 2013

7. Eric Pinna (4u24'56")

Recordhouder aantal toptienplaatsen (5) in Embrunman

Frans kampioen bij de veteranen korte afstand

Winnaar van en ereplaatsen in diverse du- en triatlons op alle afstanden

8. Emmanuel Piron (4u30'11")

Won begin juni Kampioenschap van de Auvergne lange afstand in Saint-Rémy-sur-Durolle

29ste Ironman Nice 2015 (9u39'22")

22ste Embrunman 2015

2de Triathlon du Lac des Sapins 2014 (halve afstand in Beaujolais)

8ste Triathlon des Vouglans 2013 (halve afstand in Jura)

9. Tom Vandenbussche (4u30'41")

10. Laurent Lagier (4u31'23")

Gewezen wielrenner, nu coach van triatleten (o.a. Pierre Donzeau)

5de IronMedoc 2016 volledige afstand (nu FrenchMan)

7de VentouxMan 2015

5x Ironman Nice (35ste in 9u39' in 2007)

18de Embrunman 2011

152ste Ironman Hawaï 2005 (9u31')

11. David Colomine (4u33'42")

Gewezen wielrenner uit de Limousin

Winnaar van en podiumplaatsen in meerdere triatlons in Frankrijk

12. Jeremy Guerin (4u36'07")

Uitstekende zwemmer

Winnaar van meerdere triatlons op de korte afstand (o.a. Natureman Verdon 2012)

Ereplaatsen in halve triatlons

21. Sabrina Monmarteau (4u51'20" en eerste vrouw)

Eén van de beste du- en triatletes in Europa: LINK

In de pers...

Vandaag in L'Avenir...

En dinsdag op Tri-Portaal, de triatlonsite van Niki Devoldere: LINK

En vrijdag ook in het Brugsch Handelsblad, Krant van West-Vlaanderen

Zondag won ik met de 55.5-wedstrijd in Wanze mijn tweede triatlon in een week tijd. Ik haalde het na 560 meter zwemmen, 50,7 km fietsen en 5,2 km lopen voor Jérôme Giaux en Tim Billemon.

De wedstrijdomstandigheden in Wanze konden dit jaar niet beter zijn. Door de overvloedige regenval van de voorbije weken werd het zwemgedeelte in de Maas een ware snelheidsrace stroomafwaarts. Vervolgens blies de wind op de bepalende stroken van het geaccidenteerde fietsparcours, met elke ronde een klim van een kleine drie km, in het nadeel. Ten slotte was er nog een run over vijf km langs de Maas. Door de moeilijke zwemomstandigheden werden de deelnemers opgedeeld in drie verschillende waves. Tijdens de wedstrijden zouden we dus nooit exact weten in welke positie we vertoefden.

Chaotische start

Ik startte met ambities en wist dat de zwemproef niet zo belangrijk zou zijn. Ik moest gewoon rustig blijven en niet panikeren. De start was chaotisch en in de eerste meters kreeg ik enkele rake klappen te verwerken. Al vlug vond ik echter een aanvaardbaar ritme en tot mijn grote verbazing kwam ik in iets minder dan zeven minuten uit het water. Na afloop zag ik dat ik de 37ste tijd (op 190 deelnemers) had gezwommen.

Ik wisselde goed en vond op de fiets al vlug een goed ritme. Tijdens de eerste passage op het steilste stuk van de beklimming riep coach Jesse, die ’s ochtends de korte triatlon had gewonnen, dat ik op iets meer dan een minuut van de leider volgde. Net voor de eerste passage langs de wisselzone kwam ik aan de leiding. Een atleet van TTI – het bleek later om Tijs Billemon te gaan – probeerde nog even in het zog te blijven, maar moest mij uiteindelijk ook laten rijden. De eenzame tijdrit tegen de klok was nu helemaal begonnen.

Solo

Ik vond een goed ritme en hield mijn vermogensmeter goed in de gaten. Tijdens de tweede passage bleef Billemon een tijdlang binnen het zicht, maar ik voelde dat ik aan het uitlopen was. Ook in de derde ronde zakte ik er niet door en kon ik alleen aan de slotrun beginnen. Bij het begin daarvan riep mijn vader me toe dat ik bij de tweede passage al 40 seconden voorsprong telde. Na afloop bleek ik na het fietsgedeelte een marge van ruim anderhalve minuut te hebben opgebouwd.

De slotrun begon goed en buiten een minidipje tijdens kilometer twee bleef ik een tempo van ongeveer 16 km per uur aanhouden. Alleen in de ultieme slotfase kreeg ik het heel moeilijk – ik had op de fiets te weinig aandacht aan mijn vochtopname besteed - en moest ik behoorlijk diep gaan om de aankomst nog heelhuids te bereiken. Gelukkig wist ik dat de buit – althans die van de eerste wave – binnen was en hield ik driekwart minuut van mijn voorsprong over.

Jérôme Giaux

Even later kwamen ook de beste atleten van waves twee en drie over de finish gelopen. Wat bleek: Jérôme Giaux, in een verleden als wielrenner twee keer goed voor een medaille op een Belgisch kampioenschap (in 2006 zelfs na ene Greg Van Avermaet), had zich vooraf niet ingeschreven en was met een daginschrijving aan de start verschenen. Hij werd tweede, in dezelfde tijd als Tijs Billemon. Tim Fievez, onlangs in sterke doen in de halve van Leuven, eindigde evenmin ver, als vierde. Sam Billemon, de jongere broer van Tijs, vervolledigde de top vijf. Niki Devoldere, een dag eerder al zevende in de crosstriatlon van Wanze, eindigde nog net binnen de top tien.

De uitslag: LINK

Mijn wedstrijd

-          560 meter zwemmen in 6’57” (stroomafwaarts)

-          50,6 km fietsen in 1u17’17” – gem. 39,3 km/u – 505 hoogtemeters – vermogen: 345 NP

-          5,2 km lopen in 19’47” – gem. 15,6 km/u

Op naar de volgende uitdaging.

Tom

Winst in Wanze

Ik won gisteren de 55.5-triatlon in Wanze. Later deze week een verslag.

Uitslag: LINK

5/5 in Dreikirchen

Gisteren won ik de 20ste editie van de Dreikirchener Triathlon in de Duitse regio Rheinland-Pfalz. Het was voor de vijfde opeenvolgende keer dat ik er aan de start verscheen en telkens kon ik er ook winnen. In 2012, 2013 en 2014 de duatlon, in 2015 de triatlon.

Het leuke aan Dreikirchen is dat het parcours geen ruimte laat voor gefoefel. De sterkste wint hier altijd. Het zwemnummer - 6 lengten van 50 meter in het zwembad van Hundsangen - is zoals het is: van weinig belang. En maar best ook, want mijn kwaliteiten in het water zijn nu niet meteen om over naar huis te schrijven. Ik startte gecontroleerd en bleef een voor mijn doen stevig tempo aanhouden. Zonder me voor de volle 100 procent te geven, want ik wist maar al te goed dat er nog een copieus menu volgde.

Ik tikte af in 5'22", waarna een vlotte wissel volgde. Die duurde trouwens een stuk langer dan vorig jaar, aangezien de wisselzone naar de andere kant van het zwembad verplaatst was naar, zodat de deelnemers niet meer over het korte stukje grint moesten fietsen. De nieuwe wisselzone bevond zich echter wel 250 meter van het zwembad, zodat we een extra loopproef(je) voorgeschoteld kregen.

Zes beklimmingen
In mijn wave - we zwommen met 15 deelnemers tegelijkertijd - was er één snelle zwemmer (de jonge Marvin Klein, met een tijd van 3'58"), maar ik wist dat het fietsparcours voldoende ruimte bood om die achterstand goed te maken. Om precies te zijn: zes beklimmingen over een kleine 22 km, goed voor net geen 400 hoogtemeters. In het tweede gedeelte van de eerste helling - de langste overigens - had ik Klein al te pakken. Ik had wel heel frisse benen en zag dat ik bergop voortdurend boven de 400 watt aan het trappen was. Wat een verschil met vorig weekend, toen ik ook wel goed reed, maar frisheid miste. De trainingen van de voorbije maanden en weken beginnen te renderen...

Ik kon mijn tempo blijven aanhouden en werkte mijn beste fietsnummer ooit in Dreikirchen af, ruim een halve minuut sneller dan in 2012 en 2013. In 2014 kende ik een iets mindere editie, terwijl het fietsparcours vorig jaar door wegenwerken enkele kilometers ingekort was. Maar sowieso haalde ik hier nooit eerder een gemiddelde snelheid van 39,5 km per uur. Een enorme opsteker, want op dit parcours is dat verre van evident.

Zoeken naar ritme
Ik wisselde vlot en begon aan het loopgedeelte over 5,5 km. Ook nu weer hetzelfde verhaal: niet te onderschatten. Een eerste kilometer in dalende lijn, gevolgd door een steile klim van 15 procent, een uitloper vals plat door de industriezone en nog een klim richting Hundsangen, waarna een lange, trage afdaling ons weer richting aankomstzone stuurde, om ten slotte nog enkele bochtige en vooral heuvelachtige lussen door de wijken van Dreikirchen af te werken.

Ik moest even zoeken naar mijn ritme en vond dat ook, al kon ik geen extra versnelling meer plaatsen. Ik deed uiteindelijk tien seconden meer over het loopgedeelte dan vorig jaar en finishte in 1u02'10". Rekening houdend met de langere wisselzone (zeker één minuut extra) besefte ik dat ik een heel scherpe tijd had neergezet. Wat ook bleek: de anderen kwamen niet in de buurt. Streekfavoriet Heiko Görg (vorig jaar ook al tweede) en Mario Ratke (een gewezen winnaar in Dreikirchen) werden tweede en derde op ongeveer drie minuten.

Mijn wedstrijd:
- 300 meter zwemmen in 5'22"
- 21,6 km fietsen in 33'06" - gem. 39,4 km/u - 390 hoogtemeters - vermogen: 366 NP
- 5,5 km lopen in 21'27" - gem. 15,3 km - 80 hoogtemeters

Ik kan hier alleen maar heel gelukkig mee zijn. Op naar de volgende wedstrijden...
Alle uitslagen vind je op deze link.

En het verslag uit de Rhein Zeitung:

Tom 

Update

Een korte update:

- De stage in Zuid-Frankrijk (Drôme) is goed verlopen. Op uitzondering van één dag uitstekend weer, al moesten we de eerste vijf dagen wel de mistral trotseren. De tiende en laatste trainingsdag zijn we op de bekende Col de la Bonette (2.715m) nog naar de Giro gaan kijken. Ik heb veel en zwaar getraind. We zullen zien of het zal renderen.

De Giro op de Col de la Bonette

- Vorige week zaterdag nam ik, een week na het einde van de stage en na een week zonder afbouwen, deel aan de tijdrit in Slypskapelle bij Moorslede. Ik won hier al eens in 2013 en wilde dat graag opnieuw doen. Het parcours daar ligt me perfect, maar ditmaal was de frisheid nog niet optimaal en was het harken. Vooral het optrekken na de bochten verliep moeizaam. In principe is dat mijn sterke punt in een tijdrit, nu dus niet... Ik won de tijdrit, maar het was nipt. En we moeten eerlijk zijn: enkele toppers ontbraken.

Mijn gegevens:
18,1 km in 26'00", gem. 41,7 km/uur - 60 hoogtemeters - vermogen: 363 NP

- Daags nadien stond ik aan de start van de Swike in Harelbeke, de allereerste editie van een swimbike: 2.500 meter zwemmen in de Gavers en 80 km tijdrijden. Coach Jesse wilde dat ik hier deelnam om ervaring op te doen. Door de mist werd het zwemparcours uiteindelijk herleid tot enkele korte lussen, maar bedroeg de afstand nog steeds 2,1 à 2,3 km. Ik zwom echter heel zwak en kwam pas na 41 minuten uit het water. Op de fiets heb ik vervolgens - het niet volledig frisse gevoel indachtig - rustig en verstandig opgebouwd en finaal nog een sterke chrono (40,8 km/uur op het niet zo makkelijke parcours met wat bochten en veel open veld), de beste van alle deelnemers, neergezet. In de uitslag werd ik achtste, op korte afstand van de vierde.

Mijn gegevens:
* 2,2 à 2,3 km zwemmen in 41'13"
* 78,4 km fietsen in 1u55'23" - gem. 40,8 km/u - 197 hoogtemeters - vermogen: onbekend (wegens Auto Multisport dat ik voor de eerste keer had ingesteld, terwijl de vermogensmeting in die optie nog "OFF" stond)

Intussen zijn we weer vijf dagen verder en voel ik me nog altijd niet 100 procent fris. We zullen zien wat het zondag wordt in mijn volgende wedstrijd, de triatlon in Dreikirchen. Ik won er de voorbije vier jaar - drie keer de duatlon en één keer de triatlon - en zou graag ook de 20ste editie op mijn naam schrijven. Al is het maar om de sympathieke organisator te bedanken voor alle moeite en gastvrijheid.

Tom

Verslag Duathlon de la Montagne de Reims

Zondag trok ik naar Sillery, een dorpje vlakbij Reims, om deel te nemen aan de Duathlon de la Montagne de Reims. Een mooi wedstrijd met vooral een uitdagend fietsparcours door de heuvels in de Champagnestreek. Volgens de parcoursplannetjes op de website van de organisatoren zouden we 5 km lopen, 23 km fietsen en 2,5 km lopen. Uiteindelijk bleek het om 5,3 km lopen, 22,2 km lopen en 3,2 km lopen te gaan. Dat kostte mij waarschijnlijk een podiumplaats, maar gelukkig had ik nog de zware fietsomloop en de wind in mijn voordeel.

129 duatleten trokken van start voor de altijd snelle eerste run langs het water. De eerste helft met de wind op kop, het tweede gedeelte met de wind in de rug. En met rukwinden tot 50 km per uur geen sinecure. Ik vond meteen een goed groepje en na twee km kwamen we door in 7'15". Ik volgde in het spoor van twee andere lopers en had overschot. Alleen vielen de twee plots stil en had ik geen zin om plots aan 15 per uur te gaan lopen. Ik ging er alleen vandoor - noem het door de wind gerust een "non drafting run" - en kon nog enkele (te) snel gestarte lopers inhalen en achter me laten. Als 20ste kwam ik de wisselzone in. De eerste 5,3 km legde ik af in 19'37", goed voor een gemiddelde snelheid van 16,3 km per uur. Daarmee verloor ik 2'48" op leider Alex d'Oria, die de eerste run dus aan 19 km per uur liep. Achter hem verzamelde zich een select groepje van negen duatleten die op driekwart minuut van de eenzame leider - de twee weekends ervoor al aan het feest in Charleville-Mézières en Sézanne (regionaal kampioenschap) - doorkwamen.

Eenmaal op de fiets wist ik wat er ons te wachten stond en dat er nog veel mogelijk was. Ik kon meteen enkele atleten inhalen, maar bleef daarna wat steken. Net voor de top van de helling richting molen van Verzy riep een seingever me toe dat ik pas in 15de positie reed. Ik voelde me ook niet super en had het gevoel dat ik het tweede deel van de eerste run dat tikkeltje te snel - voor mij dan toch - had gelopen. Achteraf gezien was die lichte paniek voor niets nodig. De negen achtervolgers op leider D'Oria waren immers met twee minuten marge op de fiets gesprongen en het zou me tijd en energie kosten om die allemaal in te halen en achter me te laten. Gelukkig lag het tweede deel van de omloop - in licht dalende lijn en met windkracht vijf pal op de neus - me enorm goed en kon ik daar enorme verschillen laten optekenen.

In de tweede plaatselijke ronde gebeurde het dan toch. Ik kon in enkele hectometers tijd oprukken naar de tweede plaats en wisselde met een kleine halve minuut marge op vijf achtervolgers. Mijn tweede run was vervolgens goed - in de verte zag ik de leider voor me uitlopen - maar mijn podiumplaats behouden, dat lukte net niet. Nog twee triatleten van de ploeg van Troyes staken me in de laatste anderhalve km voorbij en eindigden uiteindelijk net voor me. Ik liep een prima tweede run, want buiten de eerste drie verloor ik nog amper tijd op de atleten die me in de eerste run twee minuten hadden aangesmeerd. Reis- en trainingsgezel Jordy Huvaere werd - zonder tijdritfiets of -stuur ! - 23ste.

Conclusie: een prima race. En vooral uitkijken naar de du- en triatlons met (voor mij) sympathiekere loop-fietsverhoudingen.

- 1ste run: 5,32 km in 19'37" / 10m hoogteverschil (gem. 16,3 km/u)
- bike: 22,2 km in 34'54" / 290m hoogteverschil (gem. 38,2 km/u - vermogen: 350 watt normalized)
- 2de run: 3,17 km in 11'50" / 10m hoogteverschil (gem. 15,9 km/u)

De uitslag vind je hier: LINK
(er werd verkeerd getimed: ik fietste ongeveer 1'50" trager en liep mijn tweede run ongeveer 1'50" sneller)

In mei betwist ik geen wedstrijden meer. Na een korte rustperiode hervat ik de trainingen. Van 19 tot en met 29 mei zal ik in Zuid-Frankrijk de altijd boeiende junimaand voorbereiden.

Tom

Duathlon de la Montagne de Reims

Ik werd gisteren 4de in de Duathlon de la Montagne de Reims over 5,3 km lopen, 22,3 km fietsen (non drafting) en 3,2 km lopen.

Later deze week een uitgebreider verslag.

Uitslag: LINK
(mijn tussentijden kloppen wel niet, want ik fietste twee minuten trager en liep in de tweede run twee minuten sneller)

Uitstekend begin in Frasnes

Gisteren ben ik als 7de geëindigd in de Duathlon des Collines de Frasnes. Op het eerste zicht een meer dan degelijk resultaat, in werkelijkheid echter een uitstekend begin van mijn seizoen. Door de ongelijke verdeling van de loop- en fietsafstanden werd ik immers niet echt op mijn wenken bediend. En dat is nog heel braaf uitgedrukt.

Volgens wat ik voor aanvang over de wedstrijd terugvond, zouden we 4,6 km lopen, 18,5 km fietsen en nog eens 2,9 km lopen. Die afstanden speelden al in het nadeel van de fietsers. Maar wat bleek: de wisselzone werd in vergelijking met vorige edities richting centrum herlegd, waardoor we plots nog andere (loop)afstanden kregen voorgeschoteld. Oordeel zelf: 5,1 km lopen, 18,5 km fietsen en 3,4 km lopen. Een verhouding van 1 op 2. Normaal moet dat 1 op 4 zijn. Zoals 15 jaar geleden. Toen waren de meeste duatlons volgens het concept 5-40-5. Non drafting, uiteraard. Akkoord, het fietsparcours viel in Frasnes door de opeenvolging van hellingen wat zwaarder uit dan een normale 18 km. Maar dat was het loopgedeelte ook... Het blijft jammer voor mij. Ik ben 15 jaar te laat geboren, blijkbaar...

Wat ook niet mijn voordeel speelde: de enorm sterke bezetting. De volledige top van het Waals kampioenschap van een week eerder plus een resem sterke Vlamingen. Het zou met deze afstanden en bezetting niet evident worden om top tien te halen. Toch lukte dat, omdat ik blijkbaar heel goed uit de voorbije wintermaanden ben gekomen. Waar is de tijd dat ik dagelijks tot acht pijnstillers moest nemen of voor die dekselse hoornvliesontsteking om de twee dagen naar de oogarts op controle trok? Exact een jaar geleden. De tijd gaat snel vooruit. Het doet me des te meer beseffen wat voor een schitterende hobby ik heb. En nu weet ik tenminste weer waarom ik meer duatlons in buiten- dan binnenland doe...

Op uitzondering van bovenstaande klaagzang houd ik een prima gevoel over aan gisteren. En wel om volgende redenen:
- 1ste run: 5,06 km in 18'26" / 47m hoogteverschil (gem. 16,5 km/u)
- bike: 18,68 km in 27'50" / 184 m hoogteverschil (gem. 40,3 km/u - vermogen: 353 watt)
- 2de run: 3,35 km in 12'43" / 29m hoogteverschil (gem. 15,8 km/u)

De uitslag vind je hier: LINK

In de tweede wisselzone met ex-profrenner Bert De Waele

De prijsuitreiking

Op naar de volgende.

Tom